Yrða

óbeygjanlegur

lýsingarorðó-beygjanlegur
1
málfræði
sem beygist ekki, t.d. forsetningar og sum lýsingarorð eins og t.d. jafnhliða, andvana
2
sem beygist ekki, ósveigjanlegur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbeygjanlegur
óbeygjanleg
óbeygjanlegt
Þf.
óbeygjanlegan
óbeygjanlega
óbeygjanlegt
Þgf.
óbeygjanlegum
óbeygjanlegri
óbeygjanlegu
Ef.
óbeygjanlegs
óbeygjanlegrar
óbeygjanlegs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbeygjanlegri
óbeygjanlegri
óbeygjanlegra
Þf.
óbeygjanlegri
óbeygjanlegri
óbeygjanlegra
Þgf.
óbeygjanlegri
óbeygjanlegri
óbeygjanlegra
Ef.
óbeygjanlegri
óbeygjanlegri
óbeygjanlegra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbeygjanlegastur
óbeygjanlegust
óbeygjanlegast
Þf.
óbeygjanlegastan
óbeygjanlegasta
óbeygjanlegast
Þgf.
óbeygjanlegustum
óbeygjanlegastri
óbeygjanlegustu
Ef.
óbeygjanlegasts
óbeygjanlegastrar
óbeygjanlegasts