óblandinn
lýsingarorðó-blandinn
til áherslu: mikill
hún horfði með óblandinni ánægju yfir hópinn
þau komu í heimsókn mér til óblandinnar gleði
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óblandinn
óblandin
óblandið
Þf.
óblandinn
óblandna
óblandið
Þgf.
óblöndnum
óblandinni
óblöndnu
Ef.
óblandins
óblandinnar
óblandins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óblandnir
óblandnar
óblandin
Þf.
óblandna
óblandnar
óblandin
Þgf.
óblöndnum
óblöndnum
óblöndnum
Ef.
óblandinna
óblandinna
óblandinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óblandni
óblandna
óblandna
Þf.
óblandna
óblöndnu
óblandna
Þgf.
óblandna
óblöndnu
óblandna
Ef.
óblandna
óblöndnu
óblandna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óblöndnu
óblöndnu
óblöndnu
Þf.
óblöndnu
óblöndnu
óblöndnu
Þgf.
óblöndnu
óblöndnu
óblöndnu
Ef.
óblöndnu
óblöndnu
óblöndnu