Yrða

óbrenglaður

lýsingarorðó-brenglaður
sem er ekki búið að brengla, óruglaður
hún er með óbrenglaða dómgreind
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbrenglaður
óbrengluð
óbrenglað
Þf.
óbrenglaðan
óbrenglaða
óbrenglað
Þgf.
óbrengluðum
óbrenglaðri
óbrengluðu
Ef.
óbrenglaðs
óbrenglaðrar
óbrenglaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbrenglaðri
óbrenglaðri
óbrenglaðra
Þf.
óbrenglaðri
óbrenglaðri
óbrenglaðra
Þgf.
óbrenglaðri
óbrenglaðri
óbrenglaðra
Ef.
óbrenglaðri
óbrenglaðri
óbrenglaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbrenglaðastur
óbrengluðust
óbrenglaðast
Þf.
óbrenglaðastan
óbrenglaðasta
óbrenglaðast
Þgf.
óbrengluðustum
óbrenglaðastri
óbrengluðustu
Ef.
óbrenglaðasts
óbrenglaðastrar
óbrenglaðasts