Yrða

óbugaður

lýsingarorðó-bugaður
sem hefur ekki gefist upp eða látið hugfallast
hann komst óbugaður frá áfallinu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
úthald
þrautseigja
Samstæður
Orðasambönd
  • vera óbugaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbugaður
óbuguð
óbugað
Þf.
óbugaðan
óbugaða
óbugað
Þgf.
óbuguðum
óbugaðri
óbuguðu
Ef.
óbugaðs
óbugaðrar
óbugaðs