Yrða

dulinn

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
hulinn, falinn
hún þjáist af dulinni sektarkennd
af duldum orsökum var honum sagt upp vinnunni
ganga þess ekki dulinn að <hún er drykkfelld>
gera sér grein fyrir því að hún er drykkfeld
→ sjá: dylja sagnorð, dyljast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
felur
hvarf
leynd
Samstæður
Orðasambönd
  • duldar greiðslur
  • duldar hvatir
  • duldar tilfinningar
  • dulin öfl
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dulinn
dulin
dulið
þolfall
dulinn
dulda
dulið
þágufall
duldum
dulinni
duldu
eignarfall
dulins
dulinnar
dulins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
duldari
duldari
duldara
þolfall
duldari
duldari
duldara
þágufall
duldari
duldari
duldara
eignarfall
duldari
duldari
duldara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
duldastur
duldust
duldast
þolfall
duldastan
duldasta
duldast
þágufall
duldustum
duldastri
duldustu
eignarfall
duldasts
duldastrar
duldasts