Yrða

ógeð

nafnorðhvorugkynó-geð
1
það að finnast eitthvað ógeðslegt, viðbjóðslegt, óbeit
fá ógeð á <vinnunni>
hafa ógeð á <kjöti>
2
persóna
niðrandi um ógeðfelldan mann
ég þekki hana, mér finnst hún ógeð
3
ógeðfelldur hlutur eða fyrirbæri, hlutur sem vekur óbeit
hamborgararnir sem við fengum í gær voru ógeð
það er ógeð hvernig hann talar við hana
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ógeð
ógeðið
Þf.
ógeð
ógeðið
Þgf.
ógeði
ógeðinu
Ef.
ógeðs
ógeðsins