Yrða

ófær

lýsingarorð ó-fær
1
lélegur (í e-u, að gera e-ð)
hann er orðinn ófær til vinnu vegna drykkju
vera ófær um að <skrifa ritgerðina>
2
sem ekki er hægt er að fara um
fjallvegurinn er ófær nema á sumrin
það er ófært <norður>
3
það er ófært <að fá ekki læknishjálp>
það er mjög slæmt, afleitt
Orðasvið og samstæður
ófærni
hjálparleysi
ófærð
óveður / illviðri
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ófær
ófær
ófært
þolfall
ófæran
ófæra
ófært
þágufall
ófærum
ófærri
ófæru
eignarfall
ófærs
ófærrar
ófærs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ófærari
ófærari
ófærara
þolfall
ófærari
ófærari
ófærara
þágufall
ófærari
ófærari
ófærara
eignarfall
ófærari
ófærari
ófærara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ófærastur
ófærust
ófærast
þolfall
ófærastan
ófærasta
ófærast
þágufall
ófærustum
ófærastri
ófærustu
eignarfall
ófærasts
ófærastrar
ófærasts