Yrða

ófær

lýsingarorðó-fær
1
lélegur (í e-u, að gera e-ð)
hann er orðinn ófær til vinnu vegna drykkju
vera ófær um að <skrifa ritgerðina>
2
sem ekki er hægt er að fara um
fjallvegurinn er ófær nema á sumrin
það er ófært <norður>
3
það er ófært <að fá ekki læknishjálp>
það er mjög slæmt, afleitt
Orðasvið og samstæður
ófærni
hjálparleysi
ófærð
óveður / illviðri
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ófær
ófær
ófært
Þf.
ófæran
ófæra
ófært
Þgf.
ófærum
ófærri
ófæru
Ef.
ófærs
ófærrar
ófærs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ófærari
ófærari
ófærara
Þf.
ófærari
ófærari
ófærara
Þgf.
ófærari
ófærari
ófærara
Ef.
ófærari
ófærari
ófærara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ófærastur
ófærust
ófærast
Þf.
ófærastan
ófærasta
ófærast
Þgf.
ófærustum
ófærastri
ófærustu
Ef.
ófærasts
ófærastrar
ófærasts