Yrða

óheflaður

lýsingarorðó-heflaður
1
sem ekki hefur verið heflaður
kassi úr óhefluðum viði
2
persóna
illa siðaður í tali og viðmóti
það var illa séð að prinsinn ætti svo óheflaða unnustu
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óheflaður
óhefluð
óheflað
Þf.
óheflaðan
óheflaða
óheflað
Þgf.
óhefluðum
óheflaðri
óhefluðu
Ef.
óheflaðs
óheflaðrar
óheflaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óheflaðri
óheflaðri
óheflaðra
Þf.
óheflaðri
óheflaðri
óheflaðra
Þgf.
óheflaðri
óheflaðri
óheflaðra
Ef.
óheflaðri
óheflaðri
óheflaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óheflaðastur
óhefluðust
óheflaðast
Þf.
óheflaðastan
óheflaðasta
óheflaðast
Þgf.
óhefluðustum
óheflaðastri
óhefluðustu
Ef.
óheflaðasts
óheflaðastrar
óheflaðasts