Yrða

óheill

lýsingarorðó-heill
undirförull, óheiðarlegur
hann er óheill í afstöðu sinni til málsins
Orðasvið og samstæður
óheilindi
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óheill
óheil
óheilt
Þf.
óheilan
óheila
óheilt
Þgf.
óheilum
óheilli
óheilu
Ef.
óheils
óheillar
óheils
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óheilli
óheilli
óheilla
Þf.
óheilli
óheilli
óheilla
Þgf.
óheilli
óheilli
óheilla
Ef.
óheilli
óheilli
óheilla
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óheilastur
óheilust
óheilast
Þf.
óheilastan
óheilasta
óheilast
Þgf.
óheilustum
óheilastri
óheilustu
Ef.
óheilasts
óheilastrar
óheilasts