Yrða

heflaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
lagfærður, sléttaður
2
oftast með neitun
fágaður í framkomu
→ sjá: hefla sagnorð
Orðasvið
heflun
  • heflun
  • , plægður
  • , sléttheflaður
kurteisi
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heflaður
hefluð
heflað
þolfall
heflaðan
heflaða
heflað
þágufall
hefluðum
heflaðri
hefluðu
eignarfall
heflaðs
heflaðrar
heflaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heflaðri
heflaðri
heflaðra
þolfall
heflaðri
heflaðri
heflaðra
þágufall
heflaðri
heflaðri
heflaðra
eignarfall
heflaðri
heflaðri
heflaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heflaðastur
hefluðust
heflaðast
þolfall
heflaðastan
heflaðasta
heflaðast
þágufall
hefluðustum
heflaðastri
hefluðustu
eignarfall
heflaðasts
heflaðastrar
heflaðasts