ómannaður
lýsingarorðó-mannaður
ekki skipaður liði eða áhöfn
ómannað geimfar
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ómannaður
ómönnuð
ómannað
Þf.
ómannaðan
ómannaða
ómannað
Þgf.
ómönnuðum
ómannaðri
ómönnuðu
Ef.
ómannaðs
ómannaðrar
ómannaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ómannaðir
ómannaðar
ómönnuð
Þf.
ómannaða
ómannaðar
ómönnuð
Þgf.
ómönnuðum
ómönnuðum
ómönnuðum
Ef.
ómannaðra
ómannaðra
ómannaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ómannaði
ómannaða
ómannaða
Þf.
ómannaða
ómönnuðu
ómannaða
Þgf.
ómannaða
ómönnuðu
ómannaða
Ef.
ómannaða
ómönnuðu
ómannaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ómönnuðu
ómönnuðu
ómönnuðu
Þf.
ómönnuðu
ómönnuðu
ómönnuðu
Þgf.
ómönnuðu
ómönnuðu
ómönnuðu
Ef.
ómönnuðu
ómönnuðu
ómönnuðu