óupphitaður
lýsingarorðó-upphitaður
ekki upphitaður, ekk með kyndingu
óupphituð geymsla
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óupphitaður
óupphituð
óupphitað
Þf.
óupphitaðan
óupphitaða
óupphitað
Þgf.
óupphituðum
óupphitaðri
óupphituðu
Ef.
óupphitaðs
óupphitaðrar
óupphitaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óupphitaðir
óupphitaðar
óupphituð
Þf.
óupphitaða
óupphitaðar
óupphituð
Þgf.
óupphituðum
óupphituðum
óupphituðum
Ef.
óupphitaðra
óupphitaðra
óupphitaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óupphitaði
óupphitaða
óupphitaða
Þf.
óupphitaða
óupphituðu
óupphitaða
Þgf.
óupphitaða
óupphituðu
óupphitaða
Ef.
óupphitaða
óupphituðu
óupphitaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óupphituðu
óupphituðu
óupphituðu
Þf.
óupphituðu
óupphituðu
óupphituðu
Þgf.
óupphituðu
óupphituðu
óupphituðu
Ef.
óupphituðu
óupphituðu
óupphituðu