Yrða

óvinveittur

lýsingarorðó-vinveittur
ekki vinveittur, fjandsamlegur
óvinveittar þjóðir Rómarkeisara
Orðasvið
andúð / óvild
óvinátta
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvinveittur
óvinveitt
óvinveitt
Þf.
óvinveittan
óvinveitta
óvinveitt
Þgf.
óvinveittum
óvinveittri
óvinveittu
Ef.
óvinveitts
óvinveittrar
óvinveitts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvinveittari
óvinveittari
óvinveittara
Þf.
óvinveittari
óvinveittari
óvinveittara
Þgf.
óvinveittari
óvinveittari
óvinveittara
Ef.
óvinveittari
óvinveittari
óvinveittara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvinveittastur
óvinveittust
óvinveittast
Þf.
óvinveittastan
óvinveittasta
óvinveittast
Þgf.
óvinveittustum
óvinveittastri
óvinveittustu
Ef.
óvinveittasts
óvinveittastrar
óvinveittasts