Yrða

óvinnufær

lýsingarorðó-vinnufær
sem getur ekki unnið
hann er óvinnufær eftir bílslysið í vetur
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
vangeta
ófærni
  • ófær
  • , ófærni
  • , óvinnuhæfur
Samstæður
Orðasambönd
  • óvinnufært fólk
  • verða óvinnufær
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvinnufær
óvinnufær
óvinnufært
Þf.
óvinnufæran
óvinnufæra
óvinnufært
Þgf.
óvinnufærum
óvinnufærri
óvinnufæru
Ef.
óvinnufærs
óvinnufærrar
óvinnufærs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvinnufærari
óvinnufærari
óvinnufærara
Þf.
óvinnufærari
óvinnufærari
óvinnufærara
Þgf.
óvinnufærari
óvinnufærari
óvinnufærara
Ef.
óvinnufærari
óvinnufærari
óvinnufærara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvinnufærastur
óvinnufærust
óvinnufærast
Þf.
óvinnufærastan
óvinnufærasta
óvinnufærast
Þgf.
óvinnufærustum
óvinnufærastri
óvinnufærustu
Ef.
óvinnufærasts
óvinnufærastrar
óvinnufærasts