óviss
lýsingarorðó-viss
ekki viss, ekki öruggur
aldur handritsins er óviss
við lifum á óvissum tímum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
óvissa
Orðasambönd
- óviss framtíð
- óviss í sinni sök
- óviss um sig
- vera óviss
- vera óviss um sig
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óviss
óviss
óvisst
Þf.
óvissan
óvissa
óvisst
Þgf.
óvissum
óvissri
óvissu
Ef.
óviss
óvissrar
óviss
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissir
óvissar
óviss
Þf.
óvissa
óvissar
óviss
Þgf.
óvissum
óvissum
óvissum
Ef.
óvissra
óvissra
óvissra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissi
óvissa
óvissa
Þf.
óvissa
óvissu
óvissa
Þgf.
óvissa
óvissu
óvissa
Ef.
óvissa
óvissu
óvissa
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissu
óvissu
óvissu
Þf.
óvissu
óvissu
óvissu
Þgf.
óvissu
óvissu
óvissu
Ef.
óvissu
óvissu
óvissu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissari
óvissari
óvissara
Þf.
óvissari
óvissari
óvissara
Þgf.
óvissari
óvissari
óvissara
Ef.
óvissari
óvissari
óvissara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissari
óvissari
óvissari
Þf.
óvissari
óvissari
óvissari
Þgf.
óvissari
óvissari
óvissari
Ef.
óvissari
óvissari
óvissari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissastur
óvissust
óvissast
Þf.
óvissastan
óvissasta
óvissast
Þgf.
óvissustum
óvissastri
óvissustu
Ef.
óvissasts
óvissastrar
óvissasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissastir
óvissastar
óvissust
Þf.
óvissasta
óvissastar
óvissust
Þgf.
óvissustum
óvissustum
óvissustum
Ef.
óvissastra
óvissastra
óvissastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissasti
óvissasta
óvissasta
Þf.
óvissasta
óvissustu
óvissasta
Þgf.
óvissasta
óvissustu
óvissasta
Ef.
óvissasta
óvissustu
óvissasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvissustu
óvissustu
óvissustu
Þf.
óvissustu
óvissustu
óvissustu
Þgf.
óvissustu
óvissustu
óvissustu
Ef.
óvissustu
óvissustu
óvissustu