Yrða

óstöðugur

lýsingarorðó-stöðugur
1
breytilegur, óáreiðanlegur
veðrið hefur verið óstöðugt
2
sem stendur á ótraustri undirstöðu, ótraustur
hann gekk óstöðugur á fótunum upp að húsinu
það mætti æra óstöðugan að <svara öllum þessum spurningum>
það væri mjög fyrirhafnarsamt að svara þeim
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
staðfestuleysi
óstöðugleiki
umhleypingar
Samstæður
Orðasambönd
  • hann er óstöðugur á áttinni
  • óstöðug tíð
  • óstöðug veðrátta
  • óstöðugar fiskigæftir
  • óstöðugt heimilislíf
  • óstöðugt tíðarfar
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstöðugur
óstöðug
óstöðugt
Þf.
óstöðugan
óstöðuga
óstöðugt
Þgf.
óstöðugum
óstöðugri
óstöðugu
Ef.
óstöðugs
óstöðugrar
óstöðugs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstöðugri
óstöðugri
óstöðugra
Þf.
óstöðugri
óstöðugri
óstöðugra
Þgf.
óstöðugri
óstöðugri
óstöðugra
Ef.
óstöðugri
óstöðugri
óstöðugra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstöðugastur
óstöðugust
óstöðugast
Þf.
óstöðugastan
óstöðugasta
óstöðugast
Þgf.
óstöðugustum
óstöðugastri
óstöðugustu
Ef.
óstöðugasts
óstöðugastrar
óstöðugasts