Yrða

öfugur

lýsingarorðöf-ugur
1
ekki réttur, sem snýr vitlaust
við mættum manni sem gekk í öfuga átt
stelpan fór í stígvélin öfug
bíllinn er öfugur í stæðinu
2
persóna
samkynhneigður
→ sjá: öfugt ao
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
neikvæðni
Samstæður
Orðasambönd
  • hann gengur öfugur upp í
  • svara öfugum orðum
  • vera rekinn öfugur aftur
  • vera öfugur
  • vera öfugur í svari
  • það er allt öfugt og snúið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
öfugur
öfug
öfugt
Þf.
öfugan
öfuga
öfugt
Þgf.
öfugum
öfugri
öfugu
Ef.
öfugs
öfugrar
öfugs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
öfugri
öfugri
öfugra
Þf.
öfugri
öfugri
öfugra
Þgf.
öfugri
öfugri
öfugra
Ef.
öfugri
öfugri
öfugra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
öfugastur
öfugust
öfugast
Þf.
öfugastan
öfugasta
öfugast
Þgf.
öfugustum
öfugastri
öfugustu
Ef.
öfugasts
öfugastrar
öfugasts