Yrða

öfugur

lýsingarorð öf-ugur
1
ekki réttur, sem snýr vitlaust
við mættum manni sem gekk í öfuga átt
stelpan fór í stígvélin öfug
bíllinn er öfugur í stæðinu
2
persóna
samkynhneigður
→ sjá: öfugt atviksorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
neikvæðni
Samstæður
Orðasambönd
  • hann gengur öfugur upp í
  • svara öfugum orðum
  • vera rekinn öfugur aftur
  • vera öfugur
  • vera öfugur í svari
  • það er allt öfugt og snúið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
öfugur
öfug
öfugt
þolfall
öfugan
öfuga
öfugt
þágufall
öfugum
öfugri
öfugu
eignarfall
öfugs
öfugrar
öfugs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
öfugri
öfugri
öfugra
þolfall
öfugri
öfugri
öfugra
þágufall
öfugri
öfugri
öfugra
eignarfall
öfugri
öfugri
öfugra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
öfugastur
öfugust
öfugast
þolfall
öfugastan
öfugasta
öfugast
þágufall
öfugustum
öfugastri
öfugustu
eignarfall
öfugasts
öfugastrar
öfugasts