Yrða

vitlaus

lýsingarorð vit-laus
1
persóna
án vits, mjög heimskur
hann er of vitlaus til að skilja þetta
2
ekki réttur, rangur
vitlaust símanúmer
3
óstýrilátur, æstur
hann varð alveg vitlaus þegar hann frétti hvað hafði gerst
gera allt vitlaust
a
vekja mikla hrifningu
hljómsveitin spilaði í gær og gerði allt vitlaust
b
valda uppnámi eða æsingi
biskupinn gerði allt vitlaust með tali sínu um samkynhneigða
það verður allt vitlaust
það varð allt vitlaust þegar komst upp um svindlið
4
mjög hvass
það er spáð vitlausri norðanátt
5
sólginn í e-ð
vera vitlaus í <melónur>
ofsalega fíkinn í ...
hann er vitlaus í nýju stelpuna í bekknum
Orðasvið og samstæður
grunnhyggni / heimska
skynsemisskortur
  • skynsemisskortur
  • , vitsmunaskortur
  • , vitlítill
  • , vitsmunabrestur
  • , vitskortur
æði / tryllingur
óveður / illviðri
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vitlaus
vitlaus
vitlaust
þolfall
vitlausan
vitlausa
vitlaust
þágufall
vitlausum
vitlausri
vitlausu
eignarfall
vitlauss
vitlausrar
vitlauss
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vitlausari
vitlausari
vitlausara
þolfall
vitlausari
vitlausari
vitlausara
þágufall
vitlausari
vitlausari
vitlausara
eignarfall
vitlausari
vitlausari
vitlausara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vitlausastur
vitlausust
vitlausast
þolfall
vitlausastan
vitlausasta
vitlausast
þágufall
vitlausustum
vitlausastri
vitlausustu
eignarfall
vitlausasts
vitlausastrar
vitlausasts