Yrða

vitlaus

lýsingarorðvit-laus
1
persóna
án vits, mjög heimskur
hann er of vitlaus til að skilja þetta
2
ekki réttur, rangur
vitlaust símanúmer
3
óstýrilátur, æstur
hann varð alveg vitlaus þegar hann frétti hvað hafði gerst
gera allt vitlaust
a
vekja mikla hrifningu
hljómsveitin spilaði í gær og gerði allt vitlaust
b
valda uppnámi eða æsingi
biskupinn gerði allt vitlaust með tali sínu um samkynhneigða
það verður allt vitlaust
það varð allt vitlaust þegar komst upp um svindlið
4
mjög hvass
það er spáð vitlausri norðanátt
5
sólginn í e-ð
vera vitlaus í <melónur>
ofsalega fíkinn í ...
hann er vitlaus í nýju stelpuna í bekknum
Orðasvið og samstæður
grunnhyggni / heimska
skynsemisskortur
  • skynsemisskortur
  • , vitlítill
  • , vitskortur
  • , vitsmunabrestur
  • , vitsmunaskortur
æði / tryllingur
óveður / illviðri
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vitlaus
vitlaus
vitlaust
Þf.
vitlausan
vitlausa
vitlaust
Þgf.
vitlausum
vitlausri
vitlausu
Ef.
vitlauss
vitlausrar
vitlauss
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vitlausari
vitlausari
vitlausara
Þf.
vitlausari
vitlausari
vitlausara
Þgf.
vitlausari
vitlausari
vitlausara
Ef.
vitlausari
vitlausari
vitlausara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vitlausastur
vitlausust
vitlausast
Þf.
vitlausastan
vitlausasta
vitlausast
Þgf.
vitlausustum
vitlausastri
vitlausustu
Ef.
vitlausasts
vitlausastrar
vitlausasts