ögra
sagnorð þágufall
espa (e-n), gera (e-n) reiðan
hann ögraði bekkjarsystur sinni þar til hún lamdi hann
→ sjá: ögrandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ögra
ögraði
önnur persóna
ögrar
ögraðir
þriðja persóna
ögrar
ögraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ögrum
ögruðum
önnur persóna
ögrið
ögruðuð
þriðja persóna
ögra
ögruðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ögri
ögraði
önnur persóna
ögrir
ögraðir
þriðja persóna
ögri
ögraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ögrum
ögruðum
önnur persóna
ögrið
ögruðuð
þriðja persóna
ögri
ögruðu
nafnháttur
ögra
sagnbót
ögrað
lýsingarháttur nútíðar
ögrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ögra
ögraðu
ögrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ögrarðu
ögraðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ögriði
ögruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ögrirðu
ögraðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ögriði
ögruðuði