örþreyttur
lýsingarorð ör-þreyttur
mjög þreyttur, dauðþreyttur
hann var örþreyttur eftir langa ferð
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
örþreyttur
örþreytt
örþreytt
þolfall
örþreyttan
örþreytta
örþreytt
þágufall
örþreyttum
örþreyttri
örþreyttu
eignarfall
örþreytts
örþreyttrar
örþreytts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
örþreyttir
örþreyttar
örþreytt
þolfall
örþreytta
örþreyttar
örþreytt
þágufall
örþreyttum
örþreyttum
örþreyttum
eignarfall
örþreyttra
örþreyttra
örþreyttra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
örþreytti
örþreytta
örþreytta
þolfall
örþreytta
örþreyttu
örþreytta
þágufall
örþreytta
örþreyttu
örþreytta
eignarfall
örþreytta
örþreyttu
örþreytta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
örþreyttu
örþreyttu
örþreyttu
þolfall
örþreyttu
örþreyttu
örþreyttu
þágufall
örþreyttu
örþreyttu
örþreyttu
eignarfall
örþreyttu
örþreyttu
örþreyttu