örorka
nafnorðkvenkynör-orka
takmörkuð eða alger skerðing á starfsgetu
slysið olli tímabundinni örorku hjá henni
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
örorka
örorkan
Þf.
örorku
örorkuna
Þgf.
örorku
örorkunni
Ef.
örorku
örorkunnar
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók