örvænting
nafnorðkvenkynör-vænting
hugarástand þar sem allt virðist ógnvænlegt og vonlaust
í örvæntingu sinni greip hann hnífinn
fyllast örvæntingu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
örvænting
Orðasambönd
- fullur örvæntingar
- fyllast örvæntingu
- í örvæntingu
- vera á barmi örvæntingar
- vera fullur örvæntingar
- vera gripinn örvæntingu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
örvænting
örvæntingin
Þf.
örvæntingu
örvæntinguna
Þgf.
örvæntingu
örvæntingunni
Ef.
örvæntingar
örvæntingarinnar