örvænta
sagnorð ör-vænta
finna til örvæntingar, missa alla von
hann var farinn að örvænta um framtíðina
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
örvænti
örvænti
önnur persóna
örvæntir
örvæntir
þriðja persóna
örvæntir
örvænti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
örvæntum
örvæntum
önnur persóna
örvæntið
örvæntuð
þriðja persóna
örvænta
örvæntu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
örvænti
örvænti
önnur persóna
örvæntir
örvæntir
þriðja persóna
örvænti
örvænti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
örvæntum
örvæntum
önnur persóna
örvæntið
örvæntuð
þriðja persóna
örvænti
örvæntu
nafnháttur
örvænta
sagnbót
örvænt
lýsingarháttur nútíðar
örvæntandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
örvænt
örvæntu
örvæntið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
örvæntirðu
örvæntirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
örvæntiði
örvæntuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
örvæntirðu
örvæntirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
örvæntiði
örvæntuði