Yrða

örvinglaður

lýsingarorðör-vinglaður
mjög örvæntingarfullur, haldinn mikilli hugarkvöl
hann horfði örvinglaður á tómt seðlaveskið
→ sjá: örvinglast so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
örvilnun
örvænting
Samstæður
Orðasambönd
  • vera örvinglaður
  • verða örvinglaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
örvinglaður
örvingluð
örvinglað
Þf.
örvinglaðan
örvinglaða
örvinglað
Þgf.
örvingluðum
örvinglaðri
örvingluðu
Ef.
örvinglaðs
örvinglaðrar
örvinglaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
örvinglaðri
örvinglaðri
örvinglaðra
Þf.
örvinglaðri
örvinglaðri
örvinglaðra
Þgf.
örvinglaðri
örvinglaðri
örvinglaðra
Ef.
örvinglaðri
örvinglaðri
örvinglaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
örvinglaðastur
örvingluðust
örvinglaðast
Þf.
örvinglaðastan
örvinglaðasta
örvinglaðast
Þgf.
örvingluðustum
örvinglaðastri
örvingluðustu
Ef.
örvinglaðasts
örvinglaðastrar
örvinglaðasts