Yrða

úrkynjaður

lýsingarorðúr-kynjaðurlhþt
lélegri á einhvern hátt en fyrri kynslóðir sömu ættar, vegna innri skyldleika eða sjúkdóms
þessi hundastofn er orðinn úrkynjaður
sumir segja að rómverska keisaraættin hafi verið úrkynjuð
→ sjá: úrkynjast so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
úrkynjun
  • úrkynjun
  • , úrkynja
  • , úrættaður
  • , úrætting
  • , úrættun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera úrkynjaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úrkynjaður
úrkynjuð
úrkynjað
Þf.
úrkynjaðan
úrkynjaða
úrkynjað
Þgf.
úrkynjuðum
úrkynjaðri
úrkynjuðu
Ef.
úrkynjaðs
úrkynjaðrar
úrkynjaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
Þf.
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
Þgf.
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
Ef.
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úrkynjaðastur
úrkynjuðust
úrkynjaðast
Þf.
úrkynjaðastan
úrkynjaðasta
úrkynjaðast
Þgf.
úrkynjuðustum
úrkynjaðastri
úrkynjuðustu
Ef.
úrkynjaðasts
úrkynjaðastrar
úrkynjaðasts