Yrða

úrkynjaður

lýsingarorð úr-kynjaður lýsingarháttur þátíðar
lélegri á einhvern hátt en fyrri kynslóðir sömu ættar, vegna innri skyldleika eða sjúkdóms
þessi hundastofn er orðinn úrkynjaður
sumir segja að rómverska keisaraættin hafi verið úrkynjuð
→ sjá: úrkynjast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
úrkynjun
  • úrkynjun
  • , úrættun
  • , úrætting
  • , úrkynja
  • , úrættaður
Samstæður
Orðasambönd
  • vera úrkynjaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úrkynjaður
úrkynjuð
úrkynjað
þolfall
úrkynjaðan
úrkynjaða
úrkynjað
þágufall
úrkynjuðum
úrkynjaðri
úrkynjuðu
eignarfall
úrkynjaðs
úrkynjaðrar
úrkynjaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
þolfall
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
þágufall
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
eignarfall
úrkynjaðri
úrkynjaðri
úrkynjaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úrkynjaðastur
úrkynjuðust
úrkynjaðast
þolfall
úrkynjaðastan
úrkynjaðasta
úrkynjaðast
þágufall
úrkynjuðustum
úrkynjaðastri
úrkynjuðustu
eignarfall
úrkynjaðasts
úrkynjaðastrar
úrkynjaðasts