úrkynjun
nafnorðkvenkyn
það að úrkynjast, verða lélegri en fyrri kynslóðir sömu ættar, vegna innri skyldleika eða sjúkdóms
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
úrkynjun
úrkynjunin
Þf.
úrkynjun
úrkynjunina
Þgf.
úrkynjun
úrkynjuninni
Ef.
úrkynjunar
úrkynjunarinnar