úrkynjast
sagnorð úr-kynjast miðmynd
verða lélegri á einhvern hátt en fyrri kynslóðir sömu ættar, vegna innri skyldleika eða sjúkdóms
kindastofninn hefur úrkynjast mjög í þessum landshluta
→ sjá: úrkynjaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úrkynjast
úrkynjaðist
önnur persóna
úrkynjast
úrkynjaðist
þriðja persóna
úrkynjast
úrkynjaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úrkynjumst
úrkynjuðumst
önnur persóna
úrkynjist
úrkynjuðust
þriðja persóna
úrkynjast
úrkynjuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úrkynjist
úrkynjaðist
önnur persóna
úrkynjist
úrkynjaðist
þriðja persóna
úrkynjist
úrkynjaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úrkynjumst
úrkynjuðumst
önnur persóna
úrkynjist
úrkynjuðust
þriðja persóna
úrkynjist
úrkynjuðust
nafnháttur
úrkynjast
sagnbót
úrkynjast
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
úrkynjastu
úrkynjist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
úrkynjastu
úrkynjaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
úrkynjistu
úrkynjaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úrkynjaður
úrkynjuð
úrkynjað
þolfall
úrkynjaðan
úrkynjaða
úrkynjað
þágufall
úrkynjuðum
úrkynjaðri
úrkynjuðu
eignarfall
úrkynjaðs
úrkynjaðrar
úrkynjaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úrkynjaðir
úrkynjaðar
úrkynjuð
þolfall
úrkynjaða
úrkynjaðar
úrkynjuð
þágufall
úrkynjuðum
úrkynjuðum
úrkynjuðum
eignarfall
úrkynjaðra
úrkynjaðra
úrkynjaðra