úthugsa
sagnorðút-hugsaþolfall
hugsa (e-ð) til enda, koma (e-ð) til hugar
ég hef úthugsað rétta orðalagið í umsókninni
nú þarf að úthugsa einhverja áætlun
→ sjá: úthugsaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsa
úthugsaði
2.p.
úthugsar
úthugsaðir
3.p.
úthugsar
úthugsaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsum
úthugsuðum
2.p.
úthugsið
úthugsuðuð
3.p.
úthugsa
úthugsuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsast
úthugsaðist
2.p.
úthugsast
úthugsaðist
3.p.
úthugsast
úthugsaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsumst
úthugsuðumst
2.p.
úthugsist
úthugsuðust
3.p.
úthugsast
úthugsuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsi
úthugsaði
2.p.
úthugsir
úthugsaðir
3.p.
úthugsi
úthugsaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsum
úthugsuðum
2.p.
úthugsið
úthugsuðuð
3.p.
úthugsi
úthugsuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsist
úthugsaðist
2.p.
úthugsist
úthugsaðist
3.p.
úthugsist
úthugsaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
úthugsumst
úthugsuðumst
2.p.
úthugsist
úthugsuðust
3.p.
úthugsist
úthugsuðust
Nh.
úthugsa
Sagnb.
úthugsað
Lh. nt.
úthugsandi
Nh.
úthugsast
Sagnb.
úthugsast
Lh. nt.
úthugsandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
úthugsa
úthugsaðu
úthugsið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
úthugsarðu
úthugsaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
úthugsiði
úthugsuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
úthugsirðu
úthugsaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
úthugsiði
úthugsuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
úthugsastu
úthugsaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
úthugsistu
úthugsaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úthugsaður
úthugsuð
úthugsað
Þf.
úthugsaðan
úthugsaða
úthugsað
Þgf.
úthugsuðum
úthugsaðri
úthugsuðu
Ef.
úthugsaðs
úthugsaðrar
úthugsaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úthugsaðir
úthugsaðar
úthugsuð
Þf.
úthugsaða
úthugsaðar
úthugsuð
Þgf.
úthugsuðum
úthugsuðum
úthugsuðum
Ef.
úthugsaðra
úthugsaðra
úthugsaðra