Yrða

úthugsa

sagnorð út-hugsa þolfall
hugsa (e-ð) til enda, koma (e-ð) til hugar
ég hef úthugsað rétta orðalagið í umsókninni
nú þarf að úthugsa einhverja áætlun
→ sjá: úthugsaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úthugsa
úthugsaði
önnur persóna
úthugsar
úthugsaðir
þriðja persóna
úthugsar
úthugsaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
úthugsi
úthugsaði
önnur persóna
úthugsir
úthugsaðir
þriðja persóna
úthugsi
úthugsaði
nafnháttur
úthugsa
sagnbót
úthugsað
lýsingarháttur nútíðar
úthugsandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
úthugsa
úthugsaðu
úthugsið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
úthugsarðu
úthugsaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
úthugsirðu
úthugsaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úthugsaður
úthugsuð
úthugsað
þolfall
úthugsaðan
úthugsaða
úthugsað
þágufall
úthugsuðum
úthugsaðri
úthugsuðu
eignarfall
úthugsaðs
úthugsaðrar
úthugsaðs