úti fyrir
forsetning/atviksorð
1
þágufall
fyrir utan tiltekinn stað; á stað í átt til hafs gagnvart viðmiðunarstað
ég heyrði þrusk úti fyrir dyrunum
frést hefur af hafís úti fyrir Vestfjörðum
2
sem atviksorð
úti, fyrir utan (andspænis því sem er inni/fyrir innan)
það var hlýtt inni en kaldur vindur gnauðaði úti fyrir
Orðið beygist ekki.