úthvíldur
lýsingarorð út-hvíldur
búinn að hvíla sig nóg
hann vaknaði vel úthvíldur um morguninn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úthvíldur
úthvíld
úthvílt
þolfall
úthvíldan
úthvílda
úthvílt
þágufall
úthvíldum
úthvíldri
úthvíldu
eignarfall
úthvílds
úthvíldrar
úthvílds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úthvíldir
úthvíldar
úthvíld
þolfall
úthvílda
úthvíldar
úthvíld
þágufall
úthvíldum
úthvíldum
úthvíldum
eignarfall
úthvíldra
úthvíldra
úthvíldra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úthvíldi
úthvílda
úthvílda
þolfall
úthvílda
úthvíldu
úthvílda
þágufall
úthvílda
úthvíldu
úthvílda
eignarfall
úthvílda
úthvíldu
úthvílda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu
þolfall
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu
þágufall
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu
eignarfall
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu