úthvíldur
lýsingarorðút-hvíldur
búinn að hvíla sig nóg
hann vaknaði vel úthvíldur um morguninn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úthvíldur
úthvíld
úthvílt
Þf.
úthvíldan
úthvílda
úthvílt
Þgf.
úthvíldum
úthvíldri
úthvíldu
Ef.
úthvílds
úthvíldrar
úthvílds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úthvíldir
úthvíldar
úthvíld
Þf.
úthvílda
úthvíldar
úthvíld
Þgf.
úthvíldum
úthvíldum
úthvíldum
Ef.
úthvíldra
úthvíldra
úthvíldra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úthvíldi
úthvílda
úthvílda
Þf.
úthvílda
úthvíldu
úthvílda
Þgf.
úthvílda
úthvíldu
úthvílda
Ef.
úthvílda
úthvíldu
úthvílda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu
Þf.
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu
Þgf.
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu
Ef.
úthvíldu
úthvíldu
úthvíldu