útistöður
nafnorðkvenkynftúti-stöður
deilur, ósamkomulag
eiga í útistöðum við <hana>
deila við hana
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
útistaða
útistaðan
Þf.
útistöðu
útistöðuna
Þgf.
útistöðu
útistöðunni
Ef.
útistöðu
útistöðunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
útistöður
útistöðurnar
Þf.
útistöður
útistöðurnar
Þgf.
útistöðum
útistöðunum
Ef.
útistaðnaútistaða
útistaðnannaútistaðanna