Yrða

útkeyrður

lýsingarorðút-keyrður
örmagna af þreytu, örþreyttur
hann var útkeyrður af þreytu og sofnaði strax
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útkeyrður
útkeyrð
útkeyrt
Þf.
útkeyrðan
útkeyrða
útkeyrt
Þgf.
útkeyrðum
útkeyrðri
útkeyrðu
Ef.
útkeyrðs
útkeyrðrar
útkeyrðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
Þf.
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
Þgf.
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
Ef.
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útkeyrðastur
útkeyrðust
útkeyrðast
Þf.
útkeyrðastan
útkeyrðasta
útkeyrðast
Þgf.
útkeyrðustum
útkeyrðastri
útkeyrðustu
Ef.
útkeyrðasts
útkeyrðastrar
útkeyrðasts