Yrða

útkeyrður

lýsingarorð út-keyrður
örmagna af þreytu, örþreyttur
hann var útkeyrður af þreytu og sofnaði strax
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • vera útkeyrður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útkeyrður
útkeyrð
útkeyrt
þolfall
útkeyrðan
útkeyrða
útkeyrt
þágufall
útkeyrðum
útkeyrðri
útkeyrðu
eignarfall
útkeyrðs
útkeyrðrar
útkeyrðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
þolfall
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
þágufall
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
eignarfall
útkeyrðari
útkeyrðari
útkeyrðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útkeyrðastur
útkeyrðust
útkeyrðast
þolfall
útkeyrðastan
útkeyrðasta
útkeyrðast
þágufall
útkeyrðustum
útkeyrðastri
útkeyrðustu
eignarfall
útkeyrðasts
útkeyrðastrar
útkeyrðasts