Yrða

útjaskaður

lýsingarorð út-jaskaður
kúguppgefinn, illa farinn
hann er útjaskaður af erfiði og svefnleysi
hann var í rifnum fötum og í útjöskuðum skóm
→ sjá: jaska sagnorð
Orðasvið og samstæður
slit
þreyta
líkamsslit
lítilsvirði / fánýti
fataslit
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útjaskaður
útjöskuð
útjaskað
þolfall
útjaskaðan
útjaskaða
útjaskað
þágufall
útjöskuðum
útjaskaðri
útjöskuðu
eignarfall
útjaskaðs
útjaskaðrar
útjaskaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útjaskaðri
útjaskaðri
útjaskaðra
þolfall
útjaskaðri
útjaskaðri
útjaskaðra
þágufall
útjaskaðri
útjaskaðri
útjaskaðra
eignarfall
útjaskaðri
útjaskaðri
útjaskaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útjaskaðastur
útjöskuðust
útjaskaðast
þolfall
útjaskaðastan
útjaskaðasta
útjaskaðast
þágufall
útjöskuðustum
útjaskaðastri
útjöskuðustu
eignarfall
útjaskaðasts
útjaskaðastrar
útjaskaðasts