Yrða

þefa

sagnorð
finna lyktina (af e-u), bera nefið að (e-u)
hún þefaði af rósinni
hann þefar út í loftið
þolfallþefa <þetta> uppi
afla vitneskju (um e-ð), komast að (e-u)
ég þefaði uppi ýmislegt um fortíð mannsins
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þefa
þefaði
önnur persóna
þefar
þefaðir
þriðja persóna
þefar
þefaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þefi
þefaði
önnur persóna
þefir
þefaðir
þriðja persóna
þefi
þefaði
nafnháttur
þefa
sagnbót
þefað
lýsingarháttur nútíðar
þefandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þefa
þefaðu
þefið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þefarðu
þefaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þefirðu
þefaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þefaður
þefuð
þefað
þolfall
þefaðan
þefaða
þefað
þágufall
þefuðum
þefaðri
þefuðu
eignarfall
þefaðs
þefaðrar
þefaðs