Yrða

þurfalingur

nafnorðkarlkynþurfa-lingur
sá eða sú sem ekki getur séð sér farborða og er á opinberu framfæri
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
þurfalingur
þurfalingurinn
Þf.
þurfaling
þurfalinginn
Þgf.
þurfalingi
þurfalingnum
Ef.
þurfalings
þurfalingsins