Yrða

þurrka

sagnorð þolfall
ná raka eða bleytu (af eða úr e-u)
ég þurrka oft þvottinn úti á snúru
hann þurrkaði alla diskana
þurrka af
fjarlægja ryk með tusku
það þarf að ryksuga og þurrka af
þurrka af <borðinu>
hreinsa af borðinu með tusku
þjónninn þurrkaði af borðinu með tusku
þurrka sér
hún þurrkaði sér á handklæðinu
ég þurrkaði mér um hendurnar
þurrka upp <bleytuna>
ég þurrkaði upp kaffið á gólfinu
þurrka upp <mýrina>
stórt svæði hefur verið þurrkað upp í dalnum
þurrka út <nokkur atriði>
hún þurrkaði út tvö nöfn af gestalistanum
hann þurrkaði út síðasta orðið
→ sjá: þurrkast sagnorð, þurrkaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • þurrka af
  • þurrka af sér
  • þurrka af sér skælurnar
  • þurrka af sér svitann
  • þurrka af sér tárin
  • þurrka framan úr sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þurrka
þurrkaði
önnur persóna
þurrkar
þurrkaðir
þriðja persóna
þurrkar
þurrkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þurrki
þurrkaði
önnur persóna
þurrkir
þurrkaðir
þriðja persóna
þurrki
þurrkaði
nafnháttur
þurrka
sagnbót
þurrkað
lýsingarháttur nútíðar
þurrkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þurrka
þurrkaðu
þurrkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þurrkarðu
þurrkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þurrkirðu
þurrkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þurrkaður
þurrkuð
þurrkað
þolfall
þurrkaðan
þurrkaða
þurrkað
þágufall
þurrkuðum
þurrkaðri
þurrkuðu
eignarfall
þurrkaðs
þurrkaðrar
þurrkaðs