þurrkur
nafnorðkarlkyn
1
þurrt veður (sem nýtist til að þurrka hey, fisk eða þvott), þurrviðri
það er spáð þurrki um helgina
2
þurrt ástand, vöntun á raka í líkamanum
hún kvartaði undan þurrki í augum
Orðasvið og samstæður
heyþurrkur
- breyskja
- , þerrir
- , þurrkakafli
- , þurrkatíð
- , brakaþerrir
- , brakaþurrkur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
þurrkur
þurrkurinn
Þf.
þurrk
þurrkinn
Þgf.
þurrki
þurrkinum
Ef.
þurrks
þurrksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
þurrkar
þurrkarnir
Þf.
þurrka
þurrkana
Þgf.
þurrkum
þurrkunum
Ef.
þurrka
þurrkanna