þvælingur
nafnorðkarlkynþvæl-ingur
það að flækjast um, flakk
vera á þvælingi
það er þvælingur á <honum>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
þvælingur
þvælingurinn
Þf.
þvæling
þvælinginn
Þgf.
þvælingi
þvælingnum
Ef.
þvælings
þvælingsins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók