flandur
nafnorðhvorugkyn
flakk, ráp
vera á flandri
flækjast um
það er flandur á <henni>
hún flækist um
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
flandur
flandrið
Þf.
flandur
flandrið
Þgf.
flandri
flandrinu
Ef.
flandurs
flandursins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók