aðgæta
sagnorð að-gæta þolfall
gefa gaum að (e-u), athuga (e-ð)
hann aðgætir bremsurnar á hjólinu
hún aðgætti hárið á sér í speglinum
þau aðgættu hvort dyrnar væru læstar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aðgæti
aðgætti
önnur persóna
aðgætir
aðgættir
þriðja persóna
aðgætir
aðgætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aðgætum
aðgættum
önnur persóna
aðgætið
aðgættuð
þriðja persóna
aðgæta
aðgættu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aðgæti
aðgætti
önnur persóna
aðgætir
aðgættir
þriðja persóna
aðgæti
aðgætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aðgætum
aðgættum
önnur persóna
aðgætið
aðgættuð
þriðja persóna
aðgæti
aðgættu
nafnháttur
aðgæta
sagnbót
aðgætt
lýsingarháttur nútíðar
aðgætandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
aðgæt
aðgættu
aðgætið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aðgætirðu
aðgættirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aðgætiði
aðgættuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aðgætirðu
aðgættirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aðgætiði
aðgættuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
aðgættur
aðgætt
aðgætt
þolfall
aðgættan
aðgætta
aðgætt
þágufall
aðgættum
aðgættri
aðgættu
eignarfall
aðgætts
aðgættrar
aðgætts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
aðgættir
aðgættar
aðgætt
þolfall
aðgætta
aðgættar
aðgætt
þágufall
aðgættum
aðgættum
aðgættum
eignarfall
aðgættra
aðgættra
aðgættra