afneita
sagnorð af-neita þágufall
snúa baki við, viðurkenna ekki, hafna (e-u)
hann afneitar guði
faðirinn afneitaði dóttur sinni
Orðasvið og orðasambönd
afneitun
- afneitun
- , þverskallast
- , þráskallast
Orðasambönd
- afneita sjálfum sér
- afneita staðreyndum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afneita
afneitaði
önnur persóna
afneitar
afneitaðir
þriðja persóna
afneitar
afneitaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afneitum
afneituðum
önnur persóna
afneitið
afneituðuð
þriðja persóna
afneita
afneituðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afneiti
afneitaði
önnur persóna
afneitir
afneitaðir
þriðja persóna
afneiti
afneitaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afneitum
afneituðum
önnur persóna
afneitið
afneituðuð
þriðja persóna
afneiti
afneituðu
nafnháttur
afneita
sagnbót
afneitað
lýsingarháttur nútíðar
afneitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afneita
afneitaðu
afneitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afneitarðu
afneitaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afneitiði
afneituðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afneitirðu
afneitaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afneitiði
afneituðuði