Yrða

aftra

sagnorð þágufall
hindra (e-n í e-u)
stjórnvöld reyna að aftra hjálparstarfi í landinu
aftra því að <óhapp verði>
verðirnir öftruðu því að maðurinn slyppi
afra <henni> frá <að fara burt>
ég reyndi að aftra honum frá því að fara í þessa hættuför
láta <veðrið> ekki aftra sér
þeir létu veðrið ekki aftra sér frá því að fara í útilegu
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta ekkert aftra sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aftra
aftraði
önnur persóna
aftrar
aftraðir
þriðja persóna
aftrar
aftraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aftri
aftraði
önnur persóna
aftrir
aftraðir
þriðja persóna
aftri
aftraði
nafnháttur
aftra
sagnbót
aftrað
lýsingarháttur nútíðar
aftrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
aftra
aftraðu
aftrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aftrarðu
aftraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aftrirðu
aftraðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
aftraður
öftruð
aftrað
þolfall
aftraðan
aftraða
aftrað
þágufall
öftruðum
aftraðri
öftruðu
eignarfall
aftraðs
aftraðrar
aftraðs