afvanur
lýsingarorðaf-vanur
kominn úr vana
þau eru orðin afvön því að setja upp tjaldið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvanur
afvön
afvant
Þf.
afvanan
afvana
afvant
Þgf.
afvönum
afvanri
afvönu
Ef.
afvans
afvanrar
afvans
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvanir
afvanar
afvön
Þf.
afvana
afvanar
afvön
Þgf.
afvönum
afvönum
afvönum
Ef.
afvanra
afvanra
afvanra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvani
afvana
afvana
Þf.
afvana
afvönu
afvana
Þgf.
afvana
afvönu
afvana
Ef.
afvana
afvönu
afvana
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvönu
afvönu
afvönu
Þf.
afvönu
afvönu
afvönu
Þgf.
afvönu
afvönu
afvönu
Ef.
afvönu
afvönu
afvönu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvanari
afvanari
afvanara
Þf.
afvanari
afvanari
afvanara
Þgf.
afvanari
afvanari
afvanara
Ef.
afvanari
afvanari
afvanara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvanari
afvanari
afvanari
Þf.
afvanari
afvanari
afvanari
Þgf.
afvanari
afvanari
afvanari
Ef.
afvanari
afvanari
afvanari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvanastur
afvönust
afvanast
Þf.
afvanastan
afvanasta
afvanast
Þgf.
afvönustum
afvanastri
afvönustu
Ef.
afvanasts
afvanastrar
afvanasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvanastir
afvanastar
afvönust
Þf.
afvanasta
afvanastar
afvönust
Þgf.
afvönustum
afvönustum
afvönustum
Ef.
afvanastra
afvanastra
afvanastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvanasti
afvanasta
afvanasta
Þf.
afvanasta
afvönustu
afvanasta
Þgf.
afvanasta
afvönustu
afvanasta
Ef.
afvanasta
afvönustu
afvanasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afvönustu
afvönustu
afvönustu
Þf.
afvönustu
afvönustu
afvönustu
Þgf.
afvönustu
afvönustu
afvönustu
Ef.
afvönustu
afvönustu
afvönustu