Yrða

afvopna

sagnorð af-vopna þolfall
taka vopnin (af e-m)
lögreglunni tókst að afvopna manninn
→ sjá: afvopnast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afvopna
afvopnaði
önnur persóna
afvopnar
afvopnaðir
þriðja persóna
afvopnar
afvopnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afvopni
afvopnaði
önnur persóna
afvopnir
afvopnaðir
þriðja persóna
afvopni
afvopnaði
nafnháttur
afvopna
sagnbót
afvopnað
lýsingarháttur nútíðar
afvopnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afvopna
afvopnaðu
afvopnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afvopnarðu
afvopnaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afvopnirðu
afvopnaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afvopnaður
afvopnuð
afvopnað
þolfall
afvopnaðan
afvopnaða
afvopnað
þágufall
afvopnuðum
afvopnaðri
afvopnuðu
eignarfall
afvopnaðs
afvopnaðrar
afvopnaðs