bíll
nafnorðkarlkyn
vélknúið ökutæki á fjórum (eða fleiri) hjólum, til fólks- eða vöruflutninga, bifreið
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
farartæki
Orðasambönd
- brynvarinn bíll
- fara í bíl
- sjálfakandi bíll
- vera bæði bíll og bílstjóri
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bíll
bíllinn
Þf.
bíl
bílinn
Þgf.
bíl
bílnum
Ef.
bíls
bílsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
bílar
bílarnir
Þf.
bíla
bílana
Þgf.
bílum
bílunum
Ef.
bíla
bílanna