fyrirbera
sagnorð
Aukafletta
- fyrirberast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirber
fyrirbar
önnur persóna
fyrirberð
fyrirbarst
þriðja persóna
fyrirber
fyrirbar
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirberum
fyrirbárum
önnur persóna
fyrirberið
fyrirbáruð
þriðja persóna
fyrirbera
fyrirbáru
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirberst
fyrirbarst
önnur persóna
fyrirberst
fyrirbarst
þriðja persóna
fyrirberst
fyrirbarst
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirberumst
fyrirbárumst
önnur persóna
fyrirberist
fyrirbárust
þriðja persóna
fyrirberast
fyrirbárust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirberi
fyrirbæri
önnur persóna
fyrirberir
fyrirbærir
þriðja persóna
fyrirberi
fyrirbæri
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirberum
fyrirbærum
önnur persóna
fyrirberið
fyrirbæruð
þriðja persóna
fyrirberi
fyrirbæru
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirberist
fyrirbærist
önnur persóna
fyrirberist
fyrirbærist
þriðja persóna
fyrirberist
fyrirbærist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirberumst
fyrirbærumst
önnur persóna
fyrirberist
fyrirbærust
þriðja persóna
fyrirberist
fyrirbærust
nafnháttur
fyrirbera
sagnbót
fyrirborið
nafnháttur
fyrirberast
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirberðu
fyrirbarstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirberiði
fyrirbáruði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirberirðu
fyrirbærirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirberiði
fyrirbæruði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirberstu
fyrirbarstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirberistu
fyrirbæristu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fyrirborinn
fyrirborin
fyrirborið
þolfall
fyrirborinn
fyrirborna
fyrirborið
þágufall
fyrirbornum
fyrirborinni
fyrirbornu
eignarfall
fyrirborins
fyrirborinnar
fyrirborins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fyrirbornir
fyrirbornar
fyrirborin
þolfall
fyrirborna
fyrirbornar
fyrirborin
þágufall
fyrirbornum
fyrirbornum
fyrirbornum
eignarfall
fyrirborinna
fyrirborinna
fyrirborinna