fyrirberast
sagnorðfyrir-berastmiðmynd
láta fyrirberast <þar>
bíða þar, vera þar um stund
þeir létu fyrirberast í tjaldi um nóttina
hann lét fyrirberast í bílnum á meðan veðrið gekk yfir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirber
fyrirbar
2.p.
fyrirberð
fyrirbarst
3.p.
fyrirber
fyrirbar
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirberum
fyrirbárum
2.p.
fyrirberið
fyrirbáruð
3.p.
fyrirbera
fyrirbáru
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirberst
fyrirbarst
2.p.
fyrirberst
fyrirbarst
3.p.
fyrirberst
fyrirbarst
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirberumst
fyrirbárumst
2.p.
fyrirberist
fyrirbárust
3.p.
fyrirberast
fyrirbárust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirberi
fyrirbæri
2.p.
fyrirberir
fyrirbærir
3.p.
fyrirberi
fyrirbæri
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirberum
fyrirbærum
2.p.
fyrirberið
fyrirbæruð
3.p.
fyrirberi
fyrirbæru
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirberist
fyrirbærist
2.p.
fyrirberist
fyrirbærist
3.p.
fyrirberist
fyrirbærist
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirberumst
fyrirbærumst
2.p.
fyrirberist
fyrirbærust
3.p.
fyrirberist
fyrirbærust
Nh.
fyrirbera
Sagnb.
fyrirborið
Nh.
fyrirberast
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirberðu
fyrirbarstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirberiði
fyrirbáruði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirberirðu
fyrirbærirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirberiði
fyrirbæruði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirberstu
fyrirbarstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirberistu
fyrirbæristu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyrirborinn
fyrirborin
fyrirborið
Þf.
fyrirborinn
fyrirborna
fyrirborið
Þgf.
fyrirbornum
fyrirborinni
fyrirbornu
Ef.
fyrirborins
fyrirborinnar
fyrirborins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyrirbornir
fyrirbornar
fyrirborin
Þf.
fyrirborna
fyrirbornar
fyrirborin
Þgf.
fyrirbornum
fyrirbornum
fyrirbornum
Ef.
fyrirborinna
fyrirborinna
fyrirborinna