muna2
sagnorð
nafnháttur
muna
sagnbót
munað
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
munandi
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munar
munaði
önnur persóna
munar
munaði
þriðja persóna
munar
munaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munar
munaði
önnur persóna
munar
munaði
þriðja persóna
munar
munaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
muni
munaði
önnur persóna
muni
munaði
þriðja persóna
muni
munaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
muni
munaði
önnur persóna
muni
munaði
þriðja persóna
muni
munaði
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munar
munaði
önnur persóna
munar
munaði
þriðja persóna
munar
munaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munar
munaði
önnur persóna
munar
munaði
þriðja persóna
munar
munaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
muni
munaði
önnur persóna
muni
munaði
þriðja persóna
muni
munaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
muni
munaði
önnur persóna
muni
munaði
þriðja persóna
muni
munaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
munar
munaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
muni
munaði