Yrða

muna2

sagnorð þágufall
gera mismun, vera mismunur
það munar <miklu> á <gæðunum>
það munar mjög litlu á stærð rúmanna
það munaði fjórum krónum á verðinu
það munar um <hana>
framlag hennar skiptir máli, gerir mismun
það munar talsvert um hvern mann sem getur hjálpað til
það munaði <mjóu> að <hann dytti>
það mátti <litlu> muna að <árekstur yrði>
það munar um minna
minna en þetta skiptir máli, gerir mismun
ég fékk 10% afslátt - það munar um minna
<verðið hefur lækkað> svo að um munar
... svo að það skiptir verulegu máli, verðið hefur lækkað mikið
<mig> munar ekkert um <þetta>
þetta er engin aukafyrirhöfn fyrir mig
mig munar ekkert um að kaupa samloku fyrir þig líka
nafnháttur
muna
sagnbót
munað
lýsingarháttur nútíðar
munandi
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munar
munaði
önnur persóna
munar
munaði
þriðja persóna
munar
munaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
muni
munaði
önnur persóna
muni
munaði
þriðja persóna
muni
munaði
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
munar
munaði
önnur persóna
munar
munaði
þriðja persóna
munar
munaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
muni
munaði
önnur persóna
muni
munaði
þriðja persóna
muni
munaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
munar
munaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
muni
munaði