seiva
sagnorð Óformlegt Tölvumál
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seiva
seivaði
önnur persóna
seivar
seivaðir
þriðja persóna
seivar
seivaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seivum
seivuðum
önnur persóna
seivið
seivuðuð
þriðja persóna
seiva
seivuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seivast
seivaðist
önnur persóna
seivast
seivaðist
þriðja persóna
seivast
seivaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seivumst
seivuðumst
önnur persóna
seivist
seivuðust
þriðja persóna
seivast
seivuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seivi
seivaði
önnur persóna
seivir
seivaðir
þriðja persóna
seivi
seivaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seivum
seivuðum
önnur persóna
seivið
seivuðuð
þriðja persóna
seivi
seivuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seivist
seivaðist
önnur persóna
seivist
seivaðist
þriðja persóna
seivist
seivaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seivumst
seivuðumst
önnur persóna
seivist
seivuðust
þriðja persóna
seivist
seivuðust
nafnháttur
seiva
sagnbót
seivað
nafnháttur
seivast
sagnbót
seivast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
seivandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
seiva
seivaðu
seivið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
seivastu
seivist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seivarðu
seivaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seiviði
seivuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seivirðu
seivaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seiviði
seivuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seivastu
seivaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seivistu
seivaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
seivaður
seivuð
seivað
þolfall
seivaðan
seivaða
seivað
þágufall
seivuðum
seivaðri
seivuðu
eignarfall
seivaðs
seivaðrar
seivaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
seivaðir
seivaðar
seivuð
þolfall
seivaða
seivaðar
seivuð
þágufall
seivuðum
seivuðum
seivuðum
eignarfall
seivaðra
seivaðra
seivaðra